چشمانتظاری و نویدِ زمستان.
در غزل فارسی «نرگس» استعاره چشم معشوق است؛ چشمی نیمخمار که شاعران بارها به آن سوگند خوردهاند. در ایران نرگس گل زمستان است و مزرعههای کازرون و بهبهان از آذر تا بهمن شاخههای آن را به بازار میرسانند. شیره ساقه نرگس برای گلهای دیگر آزاردهنده است، پس در گلدان مشترک باید با احتیاط استفاده شود.